Wacław Szetelnicki (ur. 7 czerwca 1916 w Słobódce Dżuryńskiej, zm. 19 listopada 1996 we WrocławiuDaty na pomniku nagrobnym, Cmentarz Osobowicki, Wrocław.) – polski ksiądz katolicki, doktor, infułat, kanclerz Kurii Arcybiskupiej we Wrocławiu, historyk, pastoralista, silesianista, znawca kresów wschodnich, ostatni żyjący członek kapituły wrocławskiej reaktywowanej 29 maja 1952.
Życiorys mały|lewo|187x187px|Grób na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu Święcenia kapłańskie odebrał w 28 października 1939 we Lwowie. Po zakończeniu II wojny światowej działał początkowo na Opolszczyźnie i Górnym Śląsku (Bytom, Koźle), a od 1946 we Wrocławiu (najpierw w parafii św. Maurycego, a następnie parafii św. Bonifacego, gdzie w 1951 został proboszczem). Był inwigilowany przez komunistów, przesłuchiwany we wrocławskim Wydziale do Spraw Wyznań, szantażowany, a także bezskutecznie nakłaniany do współpracy z ruchem księży patriotów. Od 7 kwietnia 1957 do 31 lipca 1969 pełnił urząd kanclerza Kurii Arcybiskupiej we Wrocławiu. Parafia św. Bonifacego stała się za jego zarządu jedną z najbardziej dynamicznych i wzorowych na obszarze archidiecezji.