Jan Michał Dąbrowski wywodził się ze starego rodu osiadłego najpierw w Prusach Królewskich (Radzyń Chełmiński), później na Lubelszczyźnie (Trześniów). Pułk, w którym służył, został po zdobyciu Gdańska (1734) wcielony do saskiej armii jako jeniec przez Fryderyka Augusta Rutowskiego"Sasi obsadzili bramę oliwską i otrzymali w podziale zdobyczy 903 ludzi i 85 koni ze starej gwardyi polskiej. Wśród tych jeńców znajdował się także Jan Michał Dąbrowski. Chociaż był dopiero wyrostkiem, miał żołnierską postawę i został zaciągnięty do kirasjerów saskich; ze Stanisławowskiego kadeta został tym sposobem żołnierzem Augusta III. Służył w regimencie V. Pflugka i wziął udział w kampanii tureckiej na Węgrzech w latach 1737 — 1739, w której uczestniczył August III, w charakterze elektora saskiego, jako sprzymierzony z cesarzem Karolem VI członek Rzeszy. Korpus posiłkowy saski składał się z 8000 żołnierza pod komendą generała hr. Sułkowskiego. Kawaleryą dowodził generał - porucznik Rutowski, a należały tu 2 pułki dragonów i 3 kirasjerów. Kirasjerzy v. Pflugka odznaczyli się szczególnie w nieszczęśliwej dla oręża austryackiego bitwie nad Timokiem (28 września 1737 r.) gdzie walczyli na prawem skrzydle, a w niebezpiecznym odwrocie po tej bitwie szli w tylnej straży pod wodzą Rutowskiego, odpierając ostre ataki ścigających Turków.