Po zakończeniu III powstania śląskiego większość jego członków wróciła do Bawarii, na Śląsku pozostały jednak zwarte grupy Bawarczyków, które tworzyły tzw. „wspólnoty pracy” (niem. Arbeitsgemeinschaften). Ich członkowie nadal pozostawali podporządkowani swoim dowódcom, oficjalnie będąc zatrudnionymi w majątkach obszarniczych i zakładach przemysłowych. Na Śląsku Opolskim funkcjonowały wywodzące się z Freikorps Oberland bojówki szpiegowsko-dywersyjne, które przenikały na teren Polski. Jedną z najgroźniejszych bojówek była tzw. Nachrichtenzentrale des Freikorps Oberland, kierowana z Białej Nyskiej przez doc. dra Arnolda Rudego.

W Niemczech wokół udziału korpusu Oberland i jego dowódcy Horadama w walkach o Górę Świętej Anny zbudowano później mit o decydującym zwycięstwie niemieckim i wyparciu polskich powstańców z Górnego Śląska. W rzeczywistości niemiecka ofensywa nie była kontynuowana i utknęła na przedpolu górnośląskiego okręgu przemysłowego. Mimo wycofania się z Góry Świętej Anny i Koźla front powstańczy utrzymał się aż do czasu rozmów rozejmowych na przełomie czerwca i lipca 1921 r..

Bund Oberland