Dekoracja wnętrz trwała do 1861 roku. Asystentem Lefuela był młody amerykański architekt Richard Morris Hunt, który studiował pod okiem Lefuela w École des Beaux-Arts. Po ukończeniu studiów przez Hunta Lefuel zaproponował mu stanowisko inspektora prac w Luwrze i pozwolił zaprojektować fasadę Pavillon de la Bibliothèque od strony Rue de Rivoli .mały| Północna fasada Pałacu Tuileries (1874).
Rekonstrukcja Pavillon de Flore i Grande Galerie Gdy w 1861 roku zakończono prace nad secesyjnym Luwrem, Lefuel uznał za konieczne zbadanie stanu najstarszych części budowli. Odkryto, że położony nad Sekwaną Pavillon de Flore groził zawaleniem (od 1850 r. pawilon był podparty, a w 1860 r. odpadła część gzymsu). Lefuel zaproponował jego zburzenie i odbudowanie na nowo. Architekt przekonał także cesarza, aby zrobił to samo z zachodnią częścią Wielkiej Galerii, częściowo ze względów konstrukcyjnych, częściowo dlatego, że kolosalny porządek jej fasady uznał za „niefortunny wynalazek, który miał katastrofalny wpływ”.