W tym samym stylu przebudował także Pavillon de Marsan .

Inne prace Do czasów współczesnych przetrwało niewiele przykładów twórczości Lefuela, poza Luwrem. mały| Sala Cesarzowej, Pałac Saint-Cloud . Architekt był także odpowiedzialny za dekorację różnych rezydencji cesarskich, w tym apartamentów cesarzowej Eugenii, Pałacu Tuileries i zamku Saint-Cloud - oba zostały zniszczone w wyniku pożaru tych budynków podczas wojny francusko-pruskiej (1870) i Komuny Paryskiej (1871). Pokoje te można uznać za reprezentatywny wzór stylu dekoracyjnego Drugiego Cesarstwa, który łączył boazerie w stylu Ludwika XVI, odrodzenie historyczne, antyki i nowe, wygodne meble z pikowaną tapicerką.

Lefuel zaprojektował i zbudował także kilka hoteli particulier, takich jak hotel Achille Foulda, ministra skarbu za czasów Napoleona III, Hôtel de Nieuwekerke w Parc Monceau dla dyrektora Luwru, Émiliena de Nieuwerkerke i Hôtel Emonville w Abbeville. Jego zasługą jest także tymczasowy Pałac Sztuk Pięknych i Przemysłu, wybudowany na Wystawę Powszechną w 1855 roku