Jego badania koncentrowały się na problematyce spajalnictwa, inżynierii powierzchni oraz tribologii, ze szczególnym uwzględnieniem metod zwiększania trwałości maszyn i urządzeń. Jego prace naukowe podejmowały złożone zagadnienia dotyczące zużycia erozyjnego, ściernego oraz zmęczenia cieplnego elementów, co wymagało interdyscyplinarnego podejścia łączącego wiedzę z zakresu budowy maszyn, inżynierii materiałowej oraz projektowania stanowisk badawczych.
Szczególnym osiągnięciem był udział w opracowaniu książki „Thermal Fatigue of Metals” (wyd. Marcel Dekker Inc., Nowy Jork, 1991), stanowiącej pierwszą pozycję w światowej literaturze naukowo-technicznej dotyczącej badań zmęczenia cieplnego metali.
Prof. Hejwowski był autorem i współautorem ponad 200 prac naukowych publikowanych w krajowych i zagranicznych czasopismach. Jego działalność naukowa była również wzbogacona o ponad 20-letnią współpracę z Uniwersytetem w Osace (Japonia).
Był członkiem Komisji Nauk Inżynieryjno-Technicznych na Oddziale PAN w Lublinie, oraz należał do Rady Dyscyplin Naukowej - Inżynierii Mechanicznej Politechniki Lubelskiej.