złożyła wniosek patentowy na ten projekt, a potem rozpoczęła sprzedaż. Patent na „miękki biustonosz bez pleców” otrzymała oficjalnie 3 listopada 1914 r. Chociaż podobne elementy garderoby podtrzymujące piersi istniały już wcześniej, ona jako pierwsza opatentowała bieliznę o nazwie „brassiere”.
Wyszła za mąż za Richarda Peabody’ego i przeprowadziła się do Bostonu, gdzie założyła przedsiębiorstwo Fashion Form Brassiere Company, które przez kilka lat produkowało biustonosze. Jako że prowadzenie firmy nie szło jej zbyt dobrze, sprzedała za 1500 dolarów swój patent na biustonosze przedsiębiorstwu Warner Brothers Company, które przez następne 30 lat czerpało z niego zyski, sprzedając najpopularniejszy biustonosz w kraju. Po przystąpieniu do I wojny światowej rząd USA zaczął domagać się, by kobiety przestały kupować gorsety w celu oszczędzania metalu niezbędnego do prowadzenia walk i dopiero od tego momentu zaczęły być one masowo zastępowane w damskiej modzie przez pozbawione metalu biustonosze. Spadek sprzedaży gorsetów w kraju uwolnił około 28 tys. ton metalu – wystarczająco dużo, by zbudować dwa pancerniki.