Głównym uzbrojeniem okrętu było pięć wewnętrznych wyrzutni torped kalibru 500 mm: cztery dziobowe i jedna na rufie, z łącznym zapasem 10 torped. Broń artyleryjską stanowiło umieszczone przed kioskiem działo pokładowe kalibru 8,8 cm TK C/08 L/30, z zapasem amunicji wynoszącym od 160 do 296 naboi. Okręt wyposażony był w dwa peryskopy: wachtowy i bojowy. Wyposażenie ratownicze stanowiła umieszczona na pokładzie łódź ratunkowa.
Załoga okrętu składała się z trzech oficerów oraz 31 podoficerów i marynarzy.
Służba 1917 rok SM UB-50 został wcielony do służby w Kaiserliche Marine 12 lipca 1917 roku. Dowództwo okrętu objął kpt. mar. (niem. Kapitänleutnant) , wcześniej dowodzący UC-14 i UC-20. Po okresie szkolenia okręt otrzymał rozkaz udania się na Morze Śródziemne i 28 sierpnia wyruszył z Kilonii w długi rejs w kierunku austro-węgierskich baz.
8 września na Oceanie Atlantyckim (na pozycji ) okręt zatrzymał i po ewakuacji załogi zatopił zbudowany w 1895 roku amerykański drewniany czteromasztowy szkuner „William H. Clifford” o pojemności 1593 BRT, płynący z Hawru do Nowego Jorku.