W Austrii i na Węgrzech w latach 10. i 20. XX wieku terminu „Karlisten”/„karlisták” używano niekiedy w stosunku do zwolenników Karola Habsburga, w latach 1916–1918 władcy Austro-WęgierErich Feigl, „Gott erhalte--” Kaiser Karl: persönliche Aufzeichnungen und Dokumente, Wien 2006, , s. 349., a potem pretendenta do tronu węgierskiegoMagda Ádám, A kisantant (1920-1938), Budapest 1981, , s. 71..
W Brazylii w latach 20. i 30. XX wieku terminu „carlismo” i „carlistas” używano wobec stronników , początkowo prezydenta stanu Minas Gerais, a potem prezydenta ogólnokrajowej Izby DeputowanychDanyllo Di Giorgio Martins Mota, O Carlismo como Mito Político: Antônio Carlos Ribeiro de Andrada e a memória da participação de Minas Gerais (Brasil) na Revolução de 1930, [w:] Revista de Historica da UEG 7/1 (2018), s. 302–320..
W Rumunii w latach 30. XX wieku autokratyczne rządy króla Karola II nazywano „regimul carlist” lub „dictatură carlistă”, a jego polityczni zwolennicy określani byli jako „carlisti”;