Po wojnie podjął działalność w Stronnictwie Ludowym (lubelskim), m.in. w latach 1947–1948 będąc wiceprezesem Zarządu Wojewódzkiego SL we Wrocławiu. Później z SL przystąpił do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. Zajmował stanowisko starosty głogowskiego (Pełnomocnika Rządu na III Obwód Głogowski) od kwietnia 1946 do marca 1947 (urzędował w Sławie ze względu na zniszczenia wojenne). Stał także na czele Powiatowego Komitetu Obywatelskiego Głosowania Ludowego w Głogowie przed referendum ludowym z 1946. Od 1948 do 1950 pełnił funkcję wicewojewody szczecińskiego, w maju 1950 po likwidacji stanowiska został wiceprzewodniczącym Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Szczecinie. Został następnie radnym i wiceprzewodniczącym Prezydium WRN w Zielonej Górze, od marca 1951 do kwietnia 1952 przewodniczył temu gremium. W 1952 przeniesiony do województwa krakowskiego, gdzie był wiceprzewodniczącym Prezydium WRN w Krakowie (1952–1956, 1958–ok. 1961) oraz zastępcą kierownika tamtejszego Wydziału Handlu (1956–1958). Od grudnia 1954 do kwietnia 1955 tymczasowo kierował Prezydium WRN w Krakowie.