Kiełkowanie zarodników nie jest równomierne, zmienne, od typowych holobazydiów do typowych fragmobazydiów. Może to skutkować również strzępkami kiełkowymi, często z nabrzmiałą podstawą, początkowo bez przegród, później z przegrodami, z rozgałęzieniami lub bez i koniugacjami, wyrastającymi jako włókna wytwarzające wierzchołkowo lub podwierzchołkowo, jajowate lub cylindryczne, powietrzne „sporydia”, często na końcowych rozgałęzieniach.
Systematyka Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Glomosporiaceae, Urocystidales, Incertae sedis, Ustilaginomycetes, Ustilaginomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Takson utworzył w 1836 r. Carl Anton Fingerhuth. Synonimy:
Niektóre gatunki: Thecaphora affinis W.G. Schneid. 1874 Thecaphora melandrii (Syd.) Vánky & M. Lutz 2007 Thecaphora saponariae (F. Rudolphi) Vánky 1998 Thecaphora seminis-convolvuli (Desm. ex Duby) Liro 1935 Thecaphora solani (Thirum. & M.J. O’Brien) Mordue 1988 Thecaphora thlaspeos (Beck) Vánky 2004 Nazwy naukowe na podstawie Index Fungorum.