Historia Młyny wodne nad Prosną w tej lokalizacji wymieniane były w dokumentach źródłowych od XVI w. Pracowały one na użytek pobliskiego zamku. Prawdopodobnie w XVII w. wybudowano ostatni z nich, zachowany do 2007 r. Według tradycji król Stanisław Leszczyński, przebywając w młynie w Bolesławcu, dowiedział się o wyniku bitwy pod Połtawą (1709). W latach 80. XVIII w. młyn przeszedł generalny remont. Po II rozbiorze Polski został upaństwowiony przez zaborcę. Funkcję młynarzy pełnili: Krystian Rodzay, następnie jego spadkobierca Daniel. W XIX i na początku XX w. młyn, z uwagi na strategiczne położenie przy granicy zaborów pruskiego i rosyjskiego, był miejscem częstego stacjonowania funkcjonariuszy straży granicznej. Z XIX w. pochodzi litograficzny wizerunek młyna w Bolesławcu autorstwa Napoleona Ordy. Pracujący w Bolesławcu młynarze pochodzenia niemieckiego działali przeciwko ludności polskiej w okresie walk o niepodległość zarówno w okresie zaborów, jak i w okresie II wojny światowej. W okresie PRL młyn był czynny do 1964 r. Po unieruchomieniu młyna istniał plan utworzenia w jego pomieszczeniach Oddziału Młynarstwa Muzeum Techniki w Warszawie, który jednak nie został zrealizowany. Obiekt został zaadaptowany na potrzeby hotelu i restauracji.