Piasecki HUP Retriever – amerykański śmigłowiec wielozadaniowy w układzie Piaseckiego opracowany pod koniec lat 40. XX wieku dla amerykańskiej marynarki wojennej. W służbie wykorzystywany był w roli maszyny transportowej, ratowniczej oraz osłony grup okrętów. Pierwsze egzemplarze wprowadzono do służby w amerykańskiej flocie w 1949 roku, zaś w 1953 roku śmigłowce weszły na wyposażenia lotnictwa amerykańskich wojsk lądowych pod oznaczeniem H-25 Army Mule. Jedynymi użytkownikami zagranicznymi były kanadyjska i francuska marynarka wojenna. Śmigłowce zostały ostatecznie wycofane ze służby w 1964 roku.

Historia W 1945 roku amerykańska marynarka wojenna rozpoczęła poszukiwania nowego typu ciężkiego śmigłowca do operowania z pokładów lotniskowców oraz innych dużych okrętów. Nowy śmigłowiec miał być przeznaczony przede wszystkim do misji poszukiwawczo-ratowniczych, ale również i transportowych. Konkurentem Piaseckiego były zakłady Sikorsky’ego, które proponowały śmigłowiec Sikorsky XHJS, bazujący na klasycznym Sikorsky H-5.