Załoga jednostki składała się z 14 oficerów i 243 podoficerów i marynarzy. Kabiny podoficerskie, oficerskie i dowódcy znajdowały się w części rufowej, a kubryk marynarzy na dziobie; umywalnie marynarzy znajdowały się na śródokręciu za nadburciami.
Urządzenia napędowe i pomocnicze Okręt był napędzany przez umieszczone w jednej maszynowni dwie czterocylindrowe pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania produkcji zakładów A.G. Germania z Berlina, które poruszały poprzez wały napędowe dwie trójłopatowe śruby napędowe o średnicy 3,5 metra każda. W odróżnieniu od późniejszych okrętów, para o ciśnieniu roboczym 13 at dostarczana była przez osiem kotłów wodnorurkowych , także wyprodukowanych przez A.G. Germania, o łącznej powierzchni grzewczej 1454 m², wyposażonych łącznie w 16 palenisk, zainstalowanych w dwóch kotłowniach. Kotły były opalane węglem, którego normalny zapas wynosił 300, a maksymalny 500 ton.
Nominalna moc siłowni wynosiła 6000 KM przy 143 obr./min, co pozwalało na osiągnięcie prędkości maksymalnej 20 węzłów. Zasięg wynosił 3570 mil morskich przy prędkości 10 węzłów (lub 2400 Mm przy prędkości 14 węzłów i 1400 Mm przy prędkości 19 węzłów).