do ich wnętrza prowadziły trzy luki: pierwszy przed kioskiem, drugi w kiosku, a ostatni w części rufowej, prowadzący do maszynowni. Cylindryczny kiosk miał średnicę 1,4 metra i wysokość 1,8 metra, obudowany był opływową osłoną.
Okręty napędzane były na powierzchni przez dwa 6-cylindrowe, czterosuwowe silniki wysokoprężne o łącznej mocy od 368 do 485 kW (500–660 KM), a pod wodą poruszały się dzięki dwóm silnikom elektrycznym o łącznej mocy od 340 do 460 kW (460–620 KM). Dwa wały napędowe obracały dwie śruby wykonane z brązu manganowego (o średnicy 1,9 metra i skoku 0,9 metra). Okręty osiągały prędkość od 11,6 do 12 węzłów na powierzchni i od 6,7 do 7,4 węzła w zanurzeniu. Zasięg wynosił od 8000 do 10 420 Mm przy prędkości 7 węzłów w położeniu nawodnym oraz od 52 do 60 Mm przy prędkości 4 węzłów pod wodą. Zbiorniki mieściły od 41 do 56 ton paliwa, a energia elektryczna magazynowana była w dwóch bateriach akumulatorów 26 MAS po 62 ogniwa, zlokalizowanych pod przednim i tylnym przedziałem mieszkalnym załogi. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 50 metrów, a czas wykonania manewru zanurzenia od 30 do 48 sekund.