Aleksander Landau (ur. ?, zm. 1943) – polski pianista pochodzenia żydowskiegoAnna Iwaszkiewicz – Dzienniki i wspomnienia (Wydawnictwo Czytelnik, 2000; ISBN:9788307027166) s. 136 (przypis).
Życiorys Urodził się w pierwszych latach XX wieku w rodzinie żydowskiej, prawdopodobnie w Tomaszowie Mazowieckim i spowinowacony był ze znaną rodziną miejscowych przemysłowców – Landsbergów. Miał dwóch braci: Stefana i Edwarda.
Przez kilka lat uczył się w Konserwatorium Warszawskim (klasa fortepianu) u prof. Henryka Melcera-Szczawińskiego, studiów muzycznych jednak nie ukończył. Od 1928 do kwietnia 1931 pracował jako urzędnik w Spółce Akcyjnej Fabryk Sukna „H. Landsberg”. Następnie mieszkał w Warszawie, gdzie zajmował się handlem węglem, a od jesieni 1934 we Lwowie, gdzie trudnił się sprzedażą stołów bilardowych.
Przyjaźnił się z Jarosławem Iwaszkiewiczem, którego poznał 23 września 1924 roku. Utrzymywał kontakty ze środowiskiem skamandrytów, a także ze Zbigniewem Uniłowskim, Jerzym Libertem i Romanem Jasińskim. Postać Aleksandra Landaua pojawia się w korespondencji Jerzego Liberta, a także listach Pawła Hertza do Jarosława Iwaszkiewicza. W archiwum Muzeum im.