Od 1980 była członkinią międzyzakładowego Zespołu zajmującego się tematem standaryzacji we wzornictwie.

Jednocześnie, w trakcie pracy w IWP była inspektorką wzornictwa w Ministerstwie Przemysłu Lekkiego (1952–1953), następnie konsultantką w Zjednoczeniu Tkanin Jedwabnych i Dekoracyjnych (1954–1967), kierowniczką artystyczną i projektantką w Zakopiańskich Warsztatach Wzorcowych „Cepelia” (1955–1972) oraz główną specjalistką ds. wzornictwa w Centralnego Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Przemysłu Lniarskiego w Żyrardowie (1972–1989).

Życie prywatne Pochowana została na cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie (kwatera: O-I-12, rząd: 4, grób: 7).

Działalność artystyczna Była projektantką tkanin unikatowych, m.in. kilkudziesięciu wzorów gobelinów, kilimów, sumaków i dywanów. Jej prace są elementem stałej ekspozycji wzornictwa w Muzeum Narodowym w Warszawie.

Były wystawiane na wystawach krajowych i zagranicznych, w tym m.in.: „Wiecznie Młode-Polski Vintage” (2007); „Chcemy być nowocześni” (2011); Wystawa w Galerii WZ w Warszawie (2021).

Publikacje Zarys technologii druku na tkaninie. Warszawa: Wydawnictwo Przemysłu Lekkiego i Spożywczego (współautor: Bolesław Tarchalski, 1964) Drogi do fińskiego wzornictwa.