Michał Wacław Janowczyk (ur. 11 września 1918 w Poznaniu, zm. 15 marca 1996 tamże) – polski bokser i trener młodzieży. Więzień obozów koncentracyjnych Auschwitz i Buchenwald oraz obozu pracy Ohrdruf.

Dzieciństwo i młode lata Urodził się jako najmłodsze z pięciorga dzieci Marii Janowczyk, służącej na Uniwersytecie PoznańskimTeczka osobowa Marii Janowczyk, Archiwum UAM, sygn. 15A/3 Funkcjonariusze niżsi Uniwersytetu Poznańskiego od 1, 1932 oraz sygn. 15/712/19 Wydział Mat.-Przyr. Niżsi funkcjonariusze państwowi 1926-1938.. Do momentu wybuchu II wojny światowej 1 września 1939 roku, był uczniem klasy poligraficznej w Miejskiej Szkole Handlowej w Poznaniu.

Kariera bokserska Od najmłodszych lat przejawiał zamiłowanie do sportu i jako nastolatek dołączył do sekcji pięściarskiej poznańskiego „Sokoła”, gdzie trenował pod okiem Waltera Witolda Majchrzyckiego. Swoją pierwszą oficjalną walkę bokserską stoczył w 1933 roku w ramach wewnętrznych zawodów klubowychKurier Poznański nr 575, 13.12.1933 r., str. 4 [dostęp 2024-09-24]. Dwa lata później uczestniczył w międzynarodowym turnieju Sokoła, po raz pierwszy spotykając się w ringu z Tadeuszem „Teddym” Pietrzykowskim. W 1935 roku miał na koncie 29 stoczonych walk, z których 23 wygrał, 3 zremisował i tylko 3 przegrałGłos Poranny nr 315, 16.11.1935 r., str.