Wiosną 1941 zdołał z rodziną przedostać się na stronę niemiecką, a później do Generalnego Gubernatorstwa, gdzie został polskim prokuratorem w Sądzie Okręgowym w Radomiu. W styczniu 1942 polski Zarząd Zakładów Karnych w Warszawie skierował go do pracy we Lwowie, gdzie objął stanowisko wiceprokuratora w Sądzie Apelacyjnym (dla Polaków) oraz sprawował nadzór administracyjno-gospodarczy nad więzieniami i nielicznym polskim personelem w Dystrykcie Galicja. Współpracował z delegatem Rady Głównej Opiekuńczej. Pod koniec lutego 1945 powrócił do rodziny pod Warszawą, a następnie pracował jako radca prawny w różnych instytucjach. W 1960 był adwokatem w Zespole Adwokackim nr 3 w Warszawie. Zmarł 25 października 1960 w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 263, rząd 6, miejsce 7).

Był żonaty z Marią z Jaworskich (1896–1987), z którą miał syna Stanisława (1933–2006).

Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi – 11 listopada 1935 „za zasługi na polu pracy w sądownictwie”. odznaka „Za zasługi w pracy penitencjarnej” – pośmiertnie 28 czerwca 2019 Srebrny Medal Waleczności 2 klasy

Przypisy

Bibliografia