Dodatkowo, ku niezadowoleniu Radziwiłła, swoje zaloty kieruje on w końcu ku bliskiej niegdyś księciu pannie ciwunównie Zorynie Piskulskiej, a wszelkie próby przerwania tej znajomości zawodzą. Kiedy wreszcie dochodzi do oświadczyn i przygotowywań ślubnych, poczucie honoru i rodowej sławy magnata nie pozwala mu wyposażyć małżonków gorzej niż w nowy dwór z dochodowym folwarkiem. Tym sposobem włóczęgowski szlachcic-chudopachołek pozyskuje majątek, który chytrymi zabiegami wobec księcia (m.in. z okazji chrzcin potomka), i w późniejszym czasie bezustannie powiększa i pomnaża. Wkrótce okazją do pozyskania nowych dóbr staje się nawet śmierć żony Krzyskiego i szybki następny ożenek z majętną panną, której okpiony i ponownie wykorzystany Radziwiłł przewidująco życzy tym razem długich lat życiaJ.I. Kraszewski: Papiery po Glince. Warszawa: LSW, 1988, s. 8–70..
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Józef Ignacy Kraszewski: Papiery po Glince. Opowiadanie z życia Karola Radziwiłła „Panie Kochanku”. Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1998, seria: Dzieła J.I. Kraszewskiego – Powieści historyczne, .
Kategoria:Powieści Józefa Ignacego Kraszewskiego Kategoria:Utwory literackie z 1872