Koszary Dwernickiego (koszary kawaleryjskie) – kompleks koszarowy Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej znajdujący się na terenie garnizonu Suwałki.

Budowę suwalskiego kompleksu koszarowego przeznaczonego dla rosyjskiego 2 lejb-dragońskiego Pskowskiego Pułku Jej Wysokości Imperatorowej Marii Fiodorowny rozpoczęto w roku 1898. W założeniach miał on pomieścić około 1000 ludzi i 710 koni. Zajmował powierzchnię 34,70 ha. W jego skład wchodziło 38 obiektów. Koszary usytuowane były w rejonie dzisiejszych ulic: Pułaskiego – Podhorskiego – Modrzewiowej i Świerkowej.

Po I wojnie światowej koszary przejęło Wojsko Polskie. Do września 1921 zakwaterowany był w nim 24 pułk piechoty. W tym też roku na terenie koszar ulokowany został przenoszony z Włodawy 2 pułk Ułanów Grochowskich. Stan techniczny koszar był jednak niezadawalający. Spalonych było pięć budynków, a kilkanaście wymagało gruntownego remontu. W latach 1923–1926 w budynkach usytuowanych w południowo-zachodnim narożniku kompleksu została umieszczona Szkoła Podchorążych Rezerwy Jazdy, a w latach 1927–1939 część pododdziałów batalionu KOP. Do 1 kwietnia 1934 w koszarach siedzibę miało dowództwo brygady kawalerii. Od marca 1930 do połowy 1933 funkcjonowała tu także Szkoła Podoficerska CKM Brygady Kawalerii „Suwałki”.