25 września 1985 roku został aresztowany, a 12 maja 1986 roku skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach na 2 lata więzienia, zwolniony we wrześniu 1986 roku na mocy amnestii. W 1988 roku był współtwórcą sieci informacyjnej o sytuacji w górnictwie dla Radia Wolna Europa, 25 sierpnia 1988 roku został zatrzymany na 48 godz. za zbieranie materiałów o strajkach górniczych; 3 maja 1989 roku był organizatorem ostatniej manifestacji gliwickiej. W latach 1982–1989 był rozpracowywany przez KR MO w Gliwicach/Wydz. III-1 WUSW w Katowicach w ramach KE krypt. „Redaktor”, SOR: „Wiosna”, „Balon” oraz „Samodzielni”.
W 1989 roku był współzałożycielem Gliwicko-Zabrzańskiego Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”, a w latach 1990–1991 przewodniczącym Gliwickiego Komitetu Obywatelskiego „S”, W listopadzie 1990 był przewodniczącym Krajowej Konferencji Komitetów Obywatelskich w Warszawie. W grudniu 1989 z grupą działaczy doprowadził do wyboru (jeszcze przez Miejską Radę Narodową w Gliwicach) pierwszego w Polsce prezydenta miasta z „Solidarności”, Zbigniewa Pańczyka. W 1990 roku był współzałożycielem Partii Chrześcijańskich Demokratów.