Kisełycia (keselica, kysielnica), łemkowska gęsta postna zupa z mąki owsianej. Potrawa wigilijna, według tradycji greckokatolickiej w województwie dolnośląskim i na podkarpaciu, oraz codzienna. Z wyglądu przypomina rzadki kisiel owsiany.
Historia Kuchnia łemkowska nazywana jest kuchnią jałowej ziemi. Jak w większości regionów karpackich, tradycyjne pożywienie Łemków opierało się głównie na surowcach własnych, gdzie zdecydowanie przeważały pokarmy roślinne. Były to przede wszystkim mąki: owsiana, w mniejszym zakresie żytnia, ziemniaki oraz kapusta. W czasie postów, kiedy kisełycia była podstawą wyżywienia, spożywano ją bez omasty lub skąpo okraszoną olejem lnianym. Zupa jest jedną z łemkowskich potraw wigilijnych, która korzeniami sięga XVII wieku.
W Dziełach Wszystkich, (tom 49) Oskara Kolberga, wydanych w 1974, jako monografia regionu Sanocko-Krośnieńskiego, wymieniona jest kysiłycia jako jedna z głównych potraw spożywanych przez ubogą ludność łemkowską.
W kulturze Łemków, Wigilia, czyli tzw. Światyj Weczer, składa się z 12 dań wśród których jest kisyłycia.