W grudniu 1928 został zwolniony z zajmowanego stanowiska w Dep. Piech. MSWojsk. z równoczesnym przydziałem do Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto IV w celu odbycia praktyki poborowej. W lipcu 1929 został przeniesiony służbowo do PKU Warszawa Miasto IV na stanowisko pełniącego obowiązki kierownika I referatu administracji rezerw, lecz już w grudniu tego roku został przydzielony na takie samo stanowisko do PKU Warszawa Miasto III. We wrześniu 1930 został przeniesiony do Biura Uzupełnień MSWojsk. Od 31 lipca 1931 pełnił służbę w Departamencie Uzupełnień MSWojsk. w Warszawie. W grudniu 1932 ogłoszono jego przeniesienie do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I w stolicy. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 1. lokatą w korpusie oficerów administracji, grupa administracyjna. Był to tzw. „awans emerytalny”, związany z przeniesieniem w stan spoczynku.
Uczestniczył w kampanii wrześniowej jako oficer Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I. 13 września 1939 w Zamościu dostał się do niewoli niemieckiej i został osadzony w Oflagu II E Neubrandenburg, a później przeniesiony do Oflagu II A Prenzlau.
Był żonaty z Władysławą.