mały|Jerzy Giedroyc, 1997 r. Doktryna Giedroycia lub doktryna Giedroycia-Mieroszewskiego – doktryna polityczna, wzywająca do pojednania między krajami Europy Środkowej i Wschodniej, opracowana przez powojennych polskich emigrantów a nazwana na cześć publicysty Jerzego Giedroycia. Znaczący wkład w jej powstanie miał Juliusz Mieroszewski, od którego nazwiska pochodzi nazwa dwuczłonowa.
Historia Doktrynę tę Giedroyc rozwijał w latach 70. XX w. na łamach czasopisma Kultura, wspólnie z MieroszewskimŽivilė Dambrauskaitė, Tomas Janeliūnas, Vytis Jurkonis, Vytautas Sirijos Gira, Lithuanian – Polish Relations Reconsidered: A Constrained Bilateral Agenda or an Empty Strategic Partnership? pp. 126–27 online, direct PDF download. i innymi działaczami emigracyjnymi z „grupy Maisons-Laffitte”Piotr A. Maciążek, Słownik Polityki Wschodniej. Polityka Wschodnia, 2011. Źródeł doktryny można dopatrzeć się w międzywojennym ruchu prometejskim Józefa Piłsudskiego.