Leczenie Leczenie drożnego moczownika jest chirurgiczne i polega na całkowitym wycięciu moczownika wraz z fragmentem pęcherza moczowego, jeśli jest to konieczne. Zabieg ten wykonywany jest zazwyczaj metodą laparoskopową lub klasyczną, w zależności od rozległości zmiany i preferencji chirurga. Leczenie operacyjne jest zalecane, ponieważ zmniejsza ryzyko infekcji układu moczowego i raka moczownika w przyszłości.
Rokowania Rokowanie u dzieci z izolowanymi anomaliami moczownika jest bardzo dobre; jednakże, w przypadku niemowląt z całkowicie przetrwałym moczownikiem, nie należy pomijać możliwości występowania zastawek cewki tylnej. Mimo dobrych rokowań może dojść do zakażenia układu moczowego i urosepsy, szczególnie u wcześniaków. Należy również zauważyć, że 25% do 30% dzieci z zespołem suszonej śliwki ma przetrwały moczownik.
Przypisy
Bibliografia Lech Korniszewski, Dziecko z zespołem wad wrodzonych. Diagnostyka dysmorfologiczna. Wyd. II, PZWL, 2005 .
Kategoria:Urologia dziecięca Kategoria:Zaburzenia rozwoju