Był wiceprzewodniczącym Wojewódzkiej Komisji Kultury Fizycznej, współtworzył także Radę Kultury Fizycznej i Sportu przy Okręgowej Komisji Związków Zawodowych oraz Robotnicze Towarzystwo Przyjaciół Dzieci.
W 1945 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, w 1948 przekształconej w Polską Zjednoczoną Partię Robotniczą. Pełnił funkcję kierownika Wydziału Administracyjno-Samorządowego Komitetu Wojewódzkiego PPR w Bydgoszczy (1946–1948), od 1949 do 1950 zajmował stanowisko pełnomocnika wojewódzkiego ds. walki z analfabetyzmem. Zasiadał w Pomorskiej Wojewódzkiej Radzie Narodowej w Bydgoszczy, pełnił funkcję jej przewodniczącego od 19 marca 1949 do 24 maja 1950. W 1951 został szefem klubu radnych PZPR w tym gremium.
Zmarł w 1956 w wyniku choroby nowotworowej, pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Bydgoszczy przy ul. Kcyńskiej. Jego imieniem nazwano Stadion Leśny im. Stanisława Lehmanna, a także ulicę na bydgoskim osiedlu Przylesie (w 2017 zmieniono jej patrona na Władysława Stomę).
Został odznaczony Medalem 10-lecia Polski Ludowej (1955) oraz dwukrotnie Złotym Krzyżem Zasługi (1949, 1955).
Przypisy