mały|W zabudowaniach klasztoru benedyktynek wojsko posiadało magazyny.
Koszary w Nieświeżu – kompleksy koszarowe znajdujące się na terenie garnizonu Nieśwież.
Charakterystyka Na terenie garnizonu nieświeżkiego funkcjonowały trzy kompleksy koszarowe. Były to Koszary Pomonopolowe, Koszary Bernardyńskie i Koszary Farne/Jezuickie. Obiekty Koszar Pomonopolowych budowane były do 1898 na potrzeby rosyjskiego monopolu spirytusowego. Wzniesiono je z czerwonej cegły, a w 1914 zajmowała je rosyjska 30 Brygada Artylerii. Koszary Bernardyńskie i Farne/Jezuickie były adaptowanymi i rozbudowanymi przez Rosjan budynkami poklasztornymi, pochodzącymi jeszcze z okresu I Rzeczypospolitej. Podobna była również geneza zabudowań magazynowych zajmowanych przez wojsko na terenie czynnego klasztoru benedyktynek. Sumaryczna pojemność nieświeżkich koszar wynosiła około 800 ludzi i 900 koni.
Po I wojnie światowej koszary w Nieświeżu przejęło Wojsko Polskie. Początkowo stacjonowały tu jednostki formacji granicznych II Rzeczypospolitej. Były to między innymi: IV Warszawski batalion etapowy, II Poznański batalion etapowy i Komenda Powiatowa Straży Granicznej w Nieświeżu.