W skład zgrupowania weszły: 1 batalion strzelców (1 bs) wraz z oddziałem Straży Granicznej Komisariatu Chojnice, batalion ON „Czersk”, batalion ON „Tuchola”, 18 pułk Ułanów Pomorskich (18 puł), I dywizjon 9 pułku artylerii lekkiej (9 pal), 2 bateria 11 dywizjonu artylerii konnej (11 dak), pluton kompanii saperów KOP „Hoszcza”, oddziały Straży Granicznej Komisariatu w Konarzynach.
Na odcinek Chojnice – Sępólno Krajeńskie wyjść miało główne uderzenie niemieckiej 4 Armii. Gen. Günther von Kluge zgrupował tutaj XIX Korpus Pancerny gen. Heinza Guderiana (2 i 20 Dywizje Piechoty Zmotoryzowanej, 3 Dywizja Pancerna wzmocniona batalionem szkolnym czołgów PzKpfw III i PzKpfw IV oraz jednostki pozadywizyjne), który po przełamaniu obrony polskiej i sforsowaniu Brdy miał uchwycić siłami 3 DPanc brzeg Wisły na południe od Grudziądza, aby w ten sposób odciąć drogę odwrotu oddziałom polskim znajdującym się na północ od tej linii. thumb|left|Teren działania 18 pułku Ułanów Pomorskich Umocnione pozycje w Chojnicach były bronione przez 1 bs ppłk. Gustawa Zacnego. Na północ od miasta w kierunku Jeziora Charzykowskiego, pozycje zajął batalion ON „Czersk”. Na południe od Chojnic znajdowały się stanowiska 18 puł dowodzonego przez płk. Kazimierza Mastalerza, wspartego 2 baterią 11 dak.