Bój pod Husynnem – starcie zbrojne stoczone 23 i 24 września 1939 roku w rejonie wsi Strzyżów, Husynne i Teptiuków przez Wojsko Polskie z oddziałami Armii Czerwonej w czasie agresji ZSRR na Polskę, części kampanii wrześniowej II wojny światowej. Wiązane powszechnie z szarżą polskiej kawalerii i policji konnej na przeciwnika, który to element starcia budzi jednak wątpliwości co swojej prawdziwości.
Przebieg walki 23 września 1939 roku sowiecki 8 Korpus Strzelców przekroczył Bug w rejonie Hrubieszowa. Pomiędzy Strzyżowem a Hrubieszowem 36 Brygada Czołgów i batalion rozpoznawczy 81 Dywizji Strzelców napotkały opór wysuniętych przed Hrubieszów od strony wschodniej wydzielonych oddziałów Grupy „Hrubieszów” i innych przypadkowo znajdujących się w pobliżu oddziałów WP.
W Hrubieszowie z napływających głównie z terenów wschodnich wycofujących się zorganizowanych oddziałów i luźnych grup żołnierzy organizowane były oddziały i pododdziały nazwane Grupą „Hrubieszów”, dowodzone przez majora artylerii stanu spoczynku Witolda Radziulewicza. W skład wysuniętych do obrony Hrubieszowa od strony wschodniej polskich oddziałów wchodził zajmujący obronę w Strzyżowie nad Bugiem improwizowany z różnych pododdziałów batalion piechoty dowodzony por. sap. inż. rez.