30 sierpnia Blok Południowy FARC-EP po ciężkich walkach zajął bazę Delicias w departamencie Putumayo zabijając 31 żołnierzy, raniąc 17 kolejnych i biorąc do niewoli 60 jeńców.
Protesty plantatorów koki były największymi wystąpieniami społecznymi w Kolumbii od 1988 roku.
Rozmowy 20 sierpnia 1996 roku pomiędzy producentami koki a rządem kolumbijskim reprezentowanym przez Eduardo Díaza Uribe została podpisana umowa z Orito. Pomimo zawarcia porozumienia społeczności chłopskie potępiły niezastosowanie się rządu krajowego do wspomnianej umowy, dlatego powróciły do uprawy koki. Fumigacje i represje ze strony rządu wobec miejscowej ludności trwały nadal.
Po wprowadzeniu w życie umowy z Orito wdrożono Kompleksowy Krajowy Program Zastępowania Nielegalnych Upraw (hiszp. Programa Nacional Integral de Sustitución de Cultivos de Uso Ilícito, PNIS). Dzięki umowie członkowie różnych stowarzyszeń zgrupowali się w tzw. Okrągły Stół Organizacji Społecznych (hiszp. Mesa de Organizaciones Sociales, MEROS) i wynegocjowali porozumienie regionalne, które uwzględniało charakterystykę i potrzeby konkretnych departamentów.