Założenie obozu W 1936 r. w Neustadt-Glewe wybudowano lotnisko. Około 1941/1942 roku, niedaleko bazy lotniczej na Fliegerchaussee i nazistowskiej szkoły latania, zbudowano filię północnoniemieckich zakładów Dornier Werke, w której budowano i montowano części myśliwca FW 190. W celu zatrudnienia więźniów w okolicznym zakładzie przedsiębiorstwa Dornier (fabryce samolotów) zbudowano od lata do września 1944 r. obóz koncentracyjny Neustadt-Glewe dla 300 więźniarek po wschodniej stronie lotniska. Na samym początku września obóz zaczął działać. Pod koniec 1944 r. w obozie przebywało około 900 więźniarek, deportowanych głównie z okupowanych przez Niemcy terenów Polski i Białorusi. Obóz był też celem zsyłek więźniarek polskich po Powstaniu Warszawskimhttps://www.polskiegroby.pl/cmentarz.php?cmentarzok=732&miejsceok=819&landok=9.

Marsze śmierci Od stycznia 1945 r. obóz stał się jednym z docelowych miejsc dla tzw. „transportów ewakuacyjnych” z obozów koncentracyjnych. Były to de facto marsze śmierci kolumn więźniów obozów koncentracyjnych. W 1945 roku w obozie przebywało około 5000 więźniówhttps://www.svz.de/lokales/ludwigsluster-tageblatt/als-sich-das-tor-oeffnete-id9614776.html.