Kamienica Judy Salomonowicza przy ul. Zielonej 25 w Łodzi – modernistyczna kamienica znajdująca się na rogu ul. Zielonej oraz ul. Gdańskiej w Łodzi.
Historia Obiekt wzniesiono na niezabudowanym terenie należącym wcześniej do kompleksu fabrycznego Rudolfa Kellera, a następnie Emila Eiserta. Budowę rozpoczęto w maju 1936. Pierwotny projekt przewidywał wzniesienie obiektu trzy- i czteropiętrowego o dwóch ryzalitach frontowych i dwóch w elewacji tylnej. W czerwcu 1936 projekt zmieniono, proponując wzniesienie budynku pięciopiętrowego, z pojedynczym ryzalitem w elewacji tylnej. W 1938 został zmieniony pierwotny wygląd centralnej części elewacji frontowej. Projekt podpisał Henryk Lewinson.
Budynek wpisany jest do gminnej ewidencji zabytków miasta Łodzi pod numerem 2219.
Architektura Kamienica jest przykładem architektury stylu 1937 roku. Posiada złożony układ, na planie zbliżonym do litery L z dwoma frontowymi ryzalitami od strony ul. Zielonej oraz pojedynczym ryzalitem od strony dziedzińca. Wjazd na posesję znajduje się od strony ul. Gdańskiej wzdłuż odsłoniętej północnej ściany szczytowej, natomiast wejście frontowe z cour d'honneur od strony ul. Zielonej.