Ujemna faza Oscylacji Północnoatlantyckiej (NAO, z ang. North Atlantic Oscillation) odnosi się do jednego z dwóch głównych stanów tej oscylacji klimatycznej, która opisuje różnicę ciśnienia atmosferycznego między obszarem niskiego ciśnienia nad Islandią a wyżem azorskim na Atlantyku. W ujemnej fazie NAO następuje zmniejszona różnica ciśnień. Ciśnienie nad Islandią jest wyższe, a nad Azorami niższe niż zazwyczaj, co powoduje zmniejszenie gradientu ciśnienia między tymi obszarami. Osłabiony jest zachodni strumień powietrza. Zmniejszenie gradientu ciśnienia prowadzi do osłabienia zachodnich wiatrów nad północnym Atlantykiem. To z kolei sprawia, że prąd strumieniowy (jet stream) przesuwa się na południe i ma bardziej falowy przebieg. Zmiany w położeniu prądu strumieniowego powodują, że zimowe niżowe układy pogodowe częściej przemieszczają się nad południową część Europy, przynosząc wilgotne i chłodne warunki na południu, natomiast na północy kontynentu pojawia się stabilniejsza i suchsza pogoda.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Niż genueński · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.