Z silnymi niżami genueńskim związane jest występowanie wiatrów mistralowych. Złożone oddziaływanie powietrza przepływającego nad górami znajdującymi się w Ligurii (Alpy i Apeniny Liguryjskie) oraz kontrast między zimną (kontynentalną) masą powietrza spływającego z gór a cieplejszymi wodami Morza Liguryjskiego przyczynia się do parowania wody (oddziaływanie powietrze-woda i związana z nim wymiana ciepła) i formowania obszaru niskiego ciśnienia nad Morzem Liguryjskim, tuż obok miasta Genua. Tworzenie się niżu genueńskiego może występować o każdej porze roku, choć latem zwykle przesuwa się dalej na południe. Wiatry mistralowe (w Zatoce Liońskiej) są często prekursorami silnych niży genueńskich, a prędkość tych wiatrów jest silnie (anty) skorelowana z minimalnym ciśnieniem w niżu na powierzchni ziemi; wiatry mistralowe mogą wywierać organizujący wpływ na niż genueński poprzez mechanizm tworzenia wirowości. Cyklogeneza (formacja niżu) powstaje bardziej na wschód w zależności od ilości zimnego powietrza wchodzącego do Doliny Padu i zazwyczaj przesuwa się do Zatoki Weneckiej, gdy adwekcja powietrza do Doliny Padu jest mała.
Większość niżów genueńskich pozostaje stacjonarna lub pozostawia klin niskiego ciśnienia na południe od Alp.