masa ciała 2,179–4,4 kg. Samice są o 1–7% większe od samców. Zając białoogonowy należy do największych północnoamerykańskich zajęcy i charakteryzuje się przede wszystkim uszami znacznie dłuższymi od głowy, brakiem ciemnego ubarwienia górnej części ogona i na linii zadu. Spencer Fullerton Baird opisywał go jako jedyny gatunek dużego zająca zmieniającego kolor futra na całkowicie biały w okresie zimowym. Ogon jest bardzo długi, nogi długie i krępe, dobrze owłosione od spodu. Uszy są około jednej piątej dłuższe od głowy. lewo|mały|Zając białoogonowy w szacie letniej w Rezerwacie SeedskadeeW okresie letnim (lub całorocznie na terenach o cieplejszym klimacie) futro zająca białoogonowego jest żółtawe lub siwobrązowe. Ogólny kolor górnych części ciała i pośladków jest bladożółtawoszary, zmieszany z ciemnym brązem. Włosy są jasnopopielate u nasady, stopniowo przechodzące w bladoczerwony lub rdzawoszary, a na końcu zakończone na niewielkim obszarze ciemniejszym brązem lub czernią. Występują liczne dłuższe włosy, które są całkowicie czarne. Boki są bardziej niezmieszane z popielatym szarym. Górna część klatki piersiowej i gardło są szare, z lekko rdzawym odcieniem. Przednia powierzchnia przednich nóg, z zewnętrznymi powierzchniami tylnych nóg, podobnie spodnia powierzchnia głowy, powieki, brzuch i ogon są dymnobiałe.