Krytyka Gejowskie produkcje pornograficzne, ze względu na swoje różnice w stosunku do heteroseksualnych produkcji pornograficznych, nie są przedmiotem takiej samej krytyki.
W wielu filmach pornograficznych dominują bardzo sztywne role seksualne; krytykuje się nadmierną waloryzację aktywnego mężczyzny, który dominuje nad pasywnym. Od lat 90. XX wieku, aktorzy dużych wytwórni coraz częściej zmieniają role i występują zarówno w roli aktywnej, jak i pasywnej.
Scenariusze mogą odwoływać się do fantazji o agresji. Filmy oparte na fetyszyzmie (np. urofilia) lub zachowaniach ekstremalnych, takich jak np. fisting mogą prowadzić do zachowań agresywnych.
Kontrowersje wzbudza też gałąź pornografii gejowskiej z rodzaju gonzo, który opiera się na erotyzacji desperacji związanej z ciężką sytuacją materialną.
Czasami kontrowersyjny jest sam przekaz ideologiczny. Na przykład, kanadyjski reżyser Bruce LaBruce lubi prowokować, przedstawiając neonazistowskich gejów-skinheadów.
Po pojawieniu się epidemii AIDS, niektóre studia pornograficzne zwlekały z wdrożeniem środków ochrony, lub naciskały na aktorów, aby ich nie używali. Najciężej krytykowane są te, które produkują filmy ze stosunkami świadomie niechronionymi. Stowarzyszenie Act Up-Paris oskarża te studia o przyczynianie się do rozprzestrzeniania się epidemii AIDS.
Przypisy
Kategoria:Pornografia Kategoria:Homoseksualizm w sztuce