Od sierpnia 1921, po wprowadzeniu w życie pokojowej organizacji MSWojsk., pełnił służbę w Departamencie I Piechoty na stanowisku kierownika referatu personalnego, a jego oddziałem macierzystym był nadal 1 pułk piechoty Legionów. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 460. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 15 września 1924 został przesunięty do Oddziału V Sztabu Generalnego na stanowisko szefa wydziału. W listopadzie 1925 został przeniesiony do 21 pułku piechoty na stanowisko dowódcy III batalionu. W 1926, po przewrocie majowym, został członkiem Komisji Likwidacyjnej generała Lucjana Żeligowskiego. W lutym 1927 został przydzielony do Biura Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisko szefa wydziału. 23 grudnia 1927 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku. 23 stycznia 1928 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika z dniem 1 stycznia 1928 w korpusie oficerów piechoty i 38. lokatą. W kwietniu 1929 został przeniesiony do korpusu oficerów kontrolerów i macierzyście do kadry oficerów kontrolerów z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Korpusu Kontrolerów z zachowaniem dotychczasowego dodatku służbowego.