W 1972 został członkiem egzekutywy Komitetu Zakładowego przy MSZ, a od 1972 do 1976 był kolejno starszy instruktor, inspektor i starszy inspektor Wydziału Zagranicznego Komitetu Centralnego PZPR.
Od 1954 do 1972 zatrudniony w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, początkowo radca w Departamencie V (Afryka, Bliski, Środkowy i Daleki Wschód). Pracował jako kierownik sekretariatu Polskiej Delegacji w Międzynarodowej Komisji Nadzoru i Kontroli w Wietnamie (1956–1957), radca Departamentu Kadr (1957–1960), attaché w Ambasadzie PRL w Iraku (1960–1961) oraz II sekretarz ambasady w Afganistanie (1962–1966). Od kwietnia 1965 do 22 kwietnia 1966 chargé d’affaires ad interim tej ostatniej placówki. W kolejnych latach starszy radca w Departamencie V MSZ (1966–1967), doradca delegacji na sesję ONZ (1967), I sekretarz ambasady PRL w Kanadzie (1968–1971), naczelnik Wydziału Ameryki Północnej w Departamencie III MSZ (1972–1973), radca ambasady w Kanadzie (1976–1980) oraz doradca ministra w Departamencie III (1980–1988).