Za czasów Estońskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej miasto było miejscem odpoczynku dla uprzywilejowanych grup społecznych. Od 1940 r. zamknięto dla żeglugi międzynarodowej znajdujący się tu port, a na początku lat pięćdziesiątych zaprojektowano centralny plac i prospekt imienia Lenina. Z ziemią zrównano zabudowania starego miasta i budynek kościoła św. Mikołaja, wybudowano natomiast największą w krajach bałtyckich fabrykę puszkowanych ryb. Po odzyskaniu przez Estonię niepodległości, Parnawę ogłoszono w 1996 r. letnią stolicą Estonii. W 2004 r. otwarty został tu największy w krajach bałtyckich park wodny, a dwa lata później oddano do użytku nadmorską promenadę.
Ludność Liczba mieszkańców na przestrzeni ostatniego półtora stulecia: 1881 1897 1922 1934 1959 1970 1979 1989 2000 2009 2025 12 966 12 898 18 499 20 334 22 367 50 224 54 051 53 885 46 476 44 024 52 812
Gospodarka W mieście rozwinął się przemysł rybny, lniarski, maszynowy, spożywczy oraz drzewny
Kurort thumb|Plaża w Parnawie Miasto jest głównym ośrodkiem turystycznym w Estonii, co zawdzięcza długiej piaszczystej plaży i atrakcyjnemu położeniu na brzegu zatoki morskiej. Turystyczne walory Parnawy zaczęto wykorzystywać już w pierwszej połowie XIX wieku. Obecnie kurort oferuje m.in.