Mury miejskie w Rijadzie () – ciąg murów miejskich wraz z budowlami o charakterze obronnym (m.in. bramami i basztami), które otaczały miasto Rijad od XVIII wieku do ich rozbiórki w 1950 roku. Fortyfikacje miały na celu chronienie miasta przed najazdami i stanowiły ważny element jego obrony do czasów, gdy Rijad zaczął rozrastać się w drugiej połowie XX wieku.

Opis Mury obronne Rijadu były zbudowane z gliny i początkowo miały charakter tymczasowych fortyfikacji, które następnie były kilkakrotnie niszczone, odbudowywane, przebudowywane i remontowane na przestrzeni wieków. Ostatnia renowacja miała miejsce na początku XX wieku, gdy Ibn Su’ud zdobył miasto po bitwie o Rijad w 1902 roku. Fortyfikacje były wyposażone w dziewięć bram, zwanych darawiz (), co jest arabizowaną formą perskiego słowa „darwazah”, oznaczającego „bramę”. Dookoła murów rozmieszczono około 20 wież strażniczych.

Fortyfikacje miały kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa miasta, zwłaszcza w czasie konfliktów regionalnych. Wewnątrz murów znajdowały się ważne dzielnice i zabytki, takie jak cytadela Masmak, Pałac Qasr al-Hukm oraz Wielki Meczet.