Hermann Friedrich Krummacher (ur. 28 marca 1828 w Langenberg, zm. 15 czerwca 1890 w Weingarten) – niemiecki teolog protestancki i pionier (Diakonia) na Pomorzu.
Życiorys Hermann Friedrich Krummacher urodził się 28 marca 1828 w miejscowości Langenberg. Ojcem Hermanna był znany kalwiński teolog i pisarz Emil Wilhelm Krummacher. Hermann miał młodszego brata, Karla Emila.
Hermann uczęszczał do gimnazjum w Duisburgu. W 1846 rozpoczął studia teologii w Halle, a dwa lata później w Berlinie. Jego profesorami byli August Tholuck, Johannes Müller, Karl Immanuel Nitzsch i August Neander. Najwięcej zawdzięczał jednak Johannowi Hinrich Wichern. Od wiosny 1851 do jesieni 1852 pracował jako starszy asystent po nadzorem Wicherna w Das Rauhe Haus (), fundacji, które została założona w 1833 roku w Hamburgu.
Po odbyciu obowiązku służby w Berlinie i zdaniu tam dwóch egzaminów ("dobry z wyróżnieniem" i "bardzo dobry"), został wyświęcony na asystenta kaznodziei protestanckiego kościoła regionalnego w Berlinie. 30 marca 1854 powołany na drugiego kaznodzieja w reformowanej parafii Brandenburgii ().
Jako pionier Misji Wewnętrznej organizował klub, klub młodzieżowe lub szkoły niedzielne. Do pomocy w tym wszystkich wzywał braci z Das Rauhe Haus.