Ponadto w sezonie 1988/1989 zajął trzecie miejsce w klasyfikacji giganta.
W 1987 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Crans-Montana, gdzie zajął siódme miejsce w supergigancie, a slalomu i giganta nie ukończył. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Vail zdobył złote medale w obu tych konkurencjach. Najpierw triumfował gigancie, wyprzedzając swego rodaka, Helmuta Mayera i Szwajcara Pirmina Zurbriggena. Trzy dni później był najlepszy w slalomie, pokonując Armina Bittnera z RFN i Marca Girardellego. Kolejny złoty medal wywalczył podczas mistrzostw świata w Saalbach w 1991 roku, plasując się przed Ursem Kälinem ze Szwajcarii i Szwedem Johanem Wallnerem. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Calgary w 1988 roku, gdzie był piąty w gigancie, a rywalizacji w slalomie nie ukończył.
Znany był z ryzykownego stylu jazdy; sprawiało to, że często nie kończył zawodów.
Zginął w wypadku samochodowym.
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 5. 25 lutego 1988 Calgary Gigant 2:06,37 +2,55 Alberto Tomba DNF1 27 lutego 1988 Calgary Slalom 1:39,47 - Alberto Tomba