Paweł Łanucha (ur. 5 stycznia 1899 w Dąbrowie, zm. 29 stycznia 1979 tamże) – polski działacz państwowy i partyjny, górnik, hutnik, w latach 1945–1949 prezydent Dąbrowy Górniczej, w latach 1949–1954 prezydent i przewodniczący prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Sosnowcu.
Życiorys Syn Piotra. Po ukończeniu szkoły powszechnej od 1915 pracował w Hucie Bankowa, Zakładach Parowych „Cegielskiego”, a następnie w KWK „Paryż”. Od 21 kwietnia 1945 do 31 maja 1949 zajmował stanowisko drugiego po wojnie prezydenta Dąbrowy Górniczej. W wyniku wewnątrzpartyjnego konfliktu i powołania komisji mającej wyjaśnić nieprawidłowości w urzędzie miejskim w październiku 1948 złożył legitymację partyjną, jednak nie został odwołany ze stanowiska. 24 sierpnia 1949 przeszedł na analogiczne stanowisko w Sosnowcu, 1 czerwca 1950 przekształcone w fotel przewodniczącego Miejskiej Rady Narodowej. Pozostał na nim do 17 listopada 1954, odwołany ze względu na zły stan zdrowia. Działał w Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.