Podczas II wojny światowej, 6 grudnia 1939 roku został aresztowany przez Niemców, a cztery dni później wysiedlono go wraz z całą rodziną do Kosówa Lackiego w powiecie sokólskim. W ciężkich warunkach materialnych, w wieku 68 lat rozpoczął tam prywatną praktykę lekarską – w latach 1941–1945 był lekarzem ubezpieczalni społecznej, a 1 października 1941 roku został kierownikiem ośrodka zdrowia. Po wojnie, 19 kwietnia 1945 roku wrócił wraz z cała rodziną do Śmigla. 1 stycznia 1946 roku zaczął pracę jako lekarz domowy ubezpieczalni społecznej, gdzie pracował do końca 1950 roku.
Zmarł 28 marca 1955 roku w Śmiglu w wieku 82 lat. Został pochowany na tamtejszym cmentarzu parafialnym.
Życie prywatne Był synem górnika Piotra i Marii z domu Niesyto jako jeden z ich dziesięciorga dzieci. 16 czerwca 1908 roku poślubił Emilią Zuzanną Janusz, z którą miał sześcioro dzieci: Ottona, Stefana, Marię, Edmunda, Mariana i Helenę.
Jego wnukiem jest Adam Olejniczak, profesor nauk prawnych, związany z Wydziałem Prawa i Administracji Uniwersytetu im.