Udsat boligområde (tłum. obszar mieszkalny narażony na zagrożenia) – duńskie określenie stosowane w ramach zastąpienia stygmatyzującego słowa ghetto, używanego oficjalnie w latach 2010–2021. Kryteria Po zmianach wprowadzonych w 2021 r. obszar mieszkalny narażony na zagrożenia zdefiniowano jako obszar budownictwa socjalnego zamieszkany przez co najmniej 1000 osób, które spełniają co najmniej dwa z czterech następujących kryteriów: Odsetek osób w wieku 18–64 lat niepracujących i nieuczących się przekracza 40% Odsetek mieszkańców skazanych za naruszenia prawa karnego, prawa dotyczącego broni lub przepisów dotyczących narkotyków jest ponad trzykrotnie wyższy od średniej krajowej Odsetek osób w wieku 30–59 lat posiadających jedynie wykształcenie podstawowe przekracza 60%. Średni dochód brutto mieszkańców w wieku 15–64 lat (z wyłączeniem osób uczących się) wynosi mniej niż 55% średniego dochodu brutto w danym regionie.
Jeżeli odsetek imigrantów lub potomków imigrantów z krajów spoza Zachodu zamieszkujących dany obszar mieszkalny jest wyższy niż 50%, obszar ten zostaje oficjalnie uznany za społeczeństwo równoległe (). Obszar mieszkalny, który przez pięć kolejnych lat jest uznawany za społeczeństwo równoległe, zostaje ogłoszony obszarem przebudowy ().