Przede wszystkim jednak rok 1972, był czasem intensywnej działalności koncertowej Osanny, która występuje m.in. na imprezie Controcanzonissima, organizowanej przez tygodnik Ciao 2001 w Piper Clubie; na Festival Pop di Villa Pamphili oraz 2. Festival di Musica d'Avanguardia e di Nuove Tendenze (II Festiwalu Muzyki Awangardowej i Nowych Tendencji) w Foro Italico. Osanna zaprezentowała swój muzyczno-teatralny spektakl – również podczas trasy koncertowej z Genesis.
W 1973 roku ukazał się trzeci album Palepoli, który generalnie jest uważany za najważniejsze dzieło formacji i jedna z najlepszych włoskich płyt progresywnych. Palepoli to opis miasta idealnego (kontrastującego z zimnym, nowoczesnym Neapolem – oderwanym od tego wszystkiego i zamkniętym w swoim metropolitalnym egoizmie) w którym człowiek może być w pełni szczęśliwy, bo nadal jest człowiekiem i ma tutaj przestrzeń dla swojego człowieczeństwa. Gdzie jego cnót nie przelicza się jeszcze na pieniądze, bo nie przekształcił się on jeszcze w zwykłego konsumenta. Miejsce, w którym nie nastąpiła jeszcze opisana przez Pasoliniego mutacja antropologiczna.