W 1890 obraz zaginął bez wieści po publicznej prezentacji na indywidualnej wystawie artysty w warszawskim Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych. Podczas II wojny światowej obraz był przechowywany na strychu Willi Złocieniec w Komorowie u rodziny Sławikowskich, przechodząc później na następne pokolenia. Po odrestaurowaniu obrazu przez właścicieli w 2023 wykazano autorstwo dzieła; 17 czerwca tego samego roku Muzeum Narodowe w Poznaniu zakupiło je na aukcji DESA Unicum za ostateczną kwotę 4,32 mln zł (nr inw. MNP Mp 3542). Jest to najwyższa cena osiągnięta za dzieło artysty (stan na październik 2024).
Muzeum Narodowe w Krakowie ma w swojej kolekcji dwa szkice do tegoż obrazu.
Charakterystyka Obraz namalowany techniką olejną na płótnie o wymiarach 61 na 114 cm, sygnowany w lewym dolnym rogu: J CHEŁMOŃSKI / 1875 r w Warszawie. Przedstawia ciemne pomieszczenie, a w nim młodą kobietę w białej sukni, zwróconą bokiem do widza, która opiera się o framugę okienną; jej pozycja może sugerować oczekiwanie lub znużenie. Jej ręce założone do tyłu trzymają sznurki kapelusza słomkowego z kokardą barwy niebieskiej. Jej włosy barwy brązowej są utrefione w dwa warkocze, pomiędzy nimi znalazły się wstążki barwy granatowej;