W latach 1928–1931 przebywał w Europie. Studiował w Konserwatorium Paryskim. Odwiedził także Budapeszt, w którym pobyt wywarł na nim duży wpływ muzyczny. Tradycyjna muzyka węgierska, a zwłaszcza cygańska stała się wyróżniającą składową jego wiolinistyki. Po powrocie do Stanów Zjednoczonych jego pierwszym nagranym utworem była kompozycja Jenő Hubaya Hejre Kati, która stała się jego wizytówką muzyczną. W 1937 ponownie zawitał do Paryża, gdzie dokonał szeregu nagrań z gitarzystą Django Reinhardtem i skrzypkiem Stéphane’em Grappellim. Należą one do jego najlepszych jazzowych dokonań fonograficznych.

W 1945 pracował jako muzyk studyjny w nowojorskiej rozgłośni radiowej WMGMLeonard Feather, Ira Gitler, The Biographical Encyclopedia of Jazz, wyd. Oxford University Press, 1999, . Stawał także przed mikrofonem innych nadawców radiowych, na ogół afiliowanych przy PBS. W latach 50. występował również w telewizji. Głównie jednak grał dla nielicznej publiczności w Nowym Jorku, Los Angeles i przede wszystkim Chicago.

Zmarł przedwcześnie w wieku 57 lat.