Epidemiologia Głównym źródłem zakażenia wirusem M są sadzeniaki ziemniaka. Wirus może też być przenoszony z roślin chorych na zdrowe, głównie przez mszyce. Możliwe jest także przenoszenie go wraz sokiem roślin, co następuje podczas prac polowych, gdy następuje mechaniczne uszkodzenie roślin przez maszyny rolnicze. W Polsce najważniejsze gatunki mszyc przenoszących wirusa M ziemniaka to: Aphis nasturtii żerująca na nasturcji, Aphis frangulae żerująca na kruszynie pospolitej, mszyca brzoskwiniowa (Myzus persicae), mszyca trzmielinowo-burakowa (Aphis fabae). Ziemniaki nie są ich właściwymi żywicielami, jednak mszyce te, poszukując odpowiedniej rośliny, dokonują próbnego sondowania ziemniaków. Do zainfekowania wirusem wystarczy Kilka sekund sondowania. mały|240px Objawy Większość zarejestrowanych w Polsce odmian ziemniaków wykazuje słabe lub umiarkowane objawy po zainfekowaniu wirusem M. Jest to mozaika – powstawanie na liściach nieregularnych plam jasnej i ciemnej zieleni. Nie występuje żółknięcie lub brunatnienie liści. Jaśnieją też żyłki na górnych liściach, co najlepiej widoczne jest pod światło. Górne liście stają się miękkie i zwijają się, ale nie przyjmują łyżeczkowatego kształtu, jak przy liściozwoju ziemniaka. Następuje też zwijanie się liści, podobne jak przy rizoktonozie ziemniaka.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wiroza M ziemniaka · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.